Örnek altın sikke [Aureus], yalnızca antik bir altın parçası olarak sahip olduğu içsel değeri, Roma Cumhuriyet dönemi serisindeki nadirliği ve geç Cumhuriyet ve İmparatorluğun belirleyici figürleri olan Octavian [daha sonra Augustus] ve Julius Caesar'ı tasvir etmesi nedeniyle değil, aynı zamanda yakaladığı zaman dilimi açısından da son derece önemlidir. Bu altın sikke, Octavianus'un askeri rakiplerine ve senatonun bağımsızlığını yenilemek isteyen senato içindeki gruplara karşı kazandığı zaferin bir ilanıdır.
MÖ 44 yılının 15 Mart'ında Julius Caesar, Brutus, Cassius ve diğer daha az tanınmış suikastçılar tarafından Curia'da öldürüldü. Suikastçılar, Sezar'ın [Julius Caesar] ölümünün Roma'daki monarşi hayallerine son vereceğini ve eski Cumhuriyet'in bir benzerini yeniden kuracağını umuyorlardı. Roma devlet mekanizmasının ani bir çöküşünü önlemek amacıyla, Sezar'ın yardımcısı Mark Antony [Marcus Antonius], Senato'da diktatörün tüm atamalarının yürürlükte kalmasını, ancak katillerinden hiçbirinin yargılanmamasını öngören bir anlaşmaya aracılık etti. Ne yazık ki, Julius Caesar Roma'nın alt sınıfları arasında son derece popülerdi ve bu yaşam biçimi onlar için pek cazip gelmiyordu. Potansiyel güçlerinin farkına varan Mark Antony [Marcus Antonius], onların öfkesini kullandı ve hem Sezar'ın suikastçılarına hem de ona karşı çıkan senatörlere karşı kullanmakla tehdit etti; belki de Diktatörün [Julius Caesar] izinden giderek Roma'nın yeni efendisi olmayı hedefliyordu.
Mark Antony [Marcus Antonius] Roma'da düzeni sağlamaya çalışırken, Sezar'ın evlatlık oğlu ve tek varisi olan 18 yaşındaki büyük yeğeni Gaius Octavian da [daha sonra Augustus] miras hakkını almak için Apollonia'dan Brundisium'a doğru yelken açıyordu. Başlangıçta Mark Antony [Marcus Antonius], Octavianus'u otoritesi için ciddi bir tehdit olarak görmemişti, ancak MÖ 43 yılı boyunca bunun aksini görecekti. Sezar'ın suikastçılarından biri olan Decimus Brutus [Marcus Junius Brutus Albinus], Cisalpine Galya eyaletini teslim etmeyi reddettiğinde, Mark Antony [Marcus Antonius] onu Mutina'da [başlangıçta Etrüskler tarafından yerleşim yeri olarak kullanılan şehir, daha sonra Galya Boii halkının kontrolüne geçti ve MÖ 218'de Roma Cumhuriyeti'ne dahil edilmiştir] kuşatmak için kuzeye doğru ilerledi. Ancak Octavianus, Sezar'ın varisi olarak sahip olduğu muazzam popülaritesini kullanarak bir ordu topladı ve konsüller Aulus Hirtius ve Gaius Pansa ile birlikte kuşatmayı kaldırmaya çalıştı. Mark Antony [Marcus Antonius], iki savaşta her iki konsülü de öldürmeyi başarmasına rağmen, Octavianus'un kuşatma kuvvetlerinin etrafına inşa ettirdiği sur nedeniyle sonunda geri çekilmek zorunda kalmıştır. Decimus Brutus [Marcus Junius Brutus Albinus] daha sonra kendisini kurtardığı için Octavianus'a teşekkür etti, ancak Octavianus soğuk bir şekilde yalnızca Mark Antony'ye karşı çıkmak için geldiğini, evlatlık babasının katillerine yardım etmek için gelmediğini söylemiştir.
Mark Antony'nin Mutina'daki yenilgisinin ardından Senato onu halk düşmanı ilan etti; ancak Octavianus'un, yeni konsül olarak tanınmasını sağlamak, Sezar'ın varisi olarak statüsünün tanınmasını ve suikastçılarının açıkça kınanmasını zorlamak için Roma'ya doğru ilerlediğinin farkında değildi. Octavianus [daha sonra Augustus], taleplerini bildirmek üzere MÖ 43 yılının 19 Ağustos'unda Roma'ya geldi. Senato kabul etti, ancak Mark Antony'nin hâlâ Octavianus'a karşı çıkabileceği umuduyla, daha önce Mark Antony [Marcus Antonius] aleyhinde verdiği bildiriyi alaycı bir şekilde geri çekti.
Bu umut, MÖ 43 sonbaharında ordudaki bazı unsurların ve Sezar'ın eski baş süvari subayı Marcus Lepidus'un Octavianus ile Mark Antony arasında barış sağlamak için çalışmasıyla suya düştü. Emeklerinin meyveleri, MÖ 27 Kasım 43'teki Lex Titia'nın [Roma kanunu] pasajında ortaya çıktı. Bu yasa Octavianus, Mark Antony [Marcus Antonius] ve Marcus Lepidus'u triumviri rei publicae constituendae : cumhuriyetin anayasasını yeniden tesis etmek için tek kişilik komisyon veya kısaca İkinci Üçlü Yönetim olarak kurdu. Bu durum onlara, Roma ve eyaletlerdeki diğer tüm Romalı yargıçların yetkilerini aşan geniş bir yasal yetki verdi. Cumhuriyet anayasasının yeniden kurulmasıyla görevlendirilmiş olmalarına rağmen, Roma Cumhuriyeti aslında ölmüştü ve İkinci Triumvirat [yasal olarak onaylanmış siyasi ittifak], nihayetinde MÖ 27'de Augustus'un Roma İmparatorluğu'na yol açan süreci yalnızca başlatmıştı.
Örnek antik sikke, MÖ 43 yılının Temmuz-Ağustos aylarında, gelecekte neler olacağı henüz belli değilken, Octavianus ile birlikte Cisalpine Galya'da hareket eden bir askeri darphane tarafından darb edilmiştir. Bu altın sikke, Mutina Savaşı'nın [MÖ 21 Nisan 43] Mark Antony [Marcus Antonius] için yenilgiyle sonuçlanmasının ardından, belki de Octavianus'un Roma'ya ve Senato'ya karşı yürüyüşünün arifesinde ordunun sadakatini artırmak için bir bağış olarak darb edilmiştir; Mark Antony [Marcus Antonius] o zamanlar kanun kaçağıydı ama yine de potansiyel bir tehditti ve Caesarean hizbi içindeki çatışmaları sona erdirmek için İkinci Triumvirliğin kurulması düşüncesi bile henüz aklına gelmemişti. Bu nedenle, bu altın sikke Octavianus, Mark Antony [Marcus Antonius] ve Roma için en büyük belirsizlik dönemini özetlemektedir. Bu sikke türleri, Octavianus'un emri altındaki lejyonlar arasında Julius Caesar'ın popülaritesinden yararlanarak, durumun tehlikesini ve istikrarsızlığını bir nebze olsun hafifletmeyi amaçlamaktadır.
Antik sikkenin arka yüzünde, öldürüldüğü sırada sahip olduğu unvanlarla birlikte, oldukça gerçekçi bir şekilde tasvir edilmiş Julius Caesar portresi ve C CAESAR DICT PERP PONT MAX - Gaius Caesar Dictator Perpetua Pontifex Maximus: Ömür Boyu Diktatör, En Büyük Rahip Gaius [Julius] Caesar lejantı yer alır [ölümünden sonraki tanrılaştırılması MÖ 42'de gerçekleşecekti].
Sikkenin ön yüzünde ise genç Octavianus'un portresi bulunmaktadır. Bu ilişkiyi tam olarak vurgulamak için, portreyi çevreleyen lejantta [C CAESAR COS PONT AVG - Gaius Caesar Consul Pontifex Augustus] Octavianus'un adı sadece gerçek adı ve evlat edinilmiş lakabı olan Gaius Caesar olarak geçmektedir; böylece onun yeni Caesar [Sezar] olduğu ve Diktatörün [Julius Caesar] işini devralmaya hazır olduğu açıkça belirtilmiştir.
MÖ 44 yılının 15 Mart'ında Julius Caesar, Brutus, Cassius ve diğer daha az tanınmış suikastçılar tarafından Curia'da öldürüldü. Suikastçılar, Sezar'ın [Julius Caesar] ölümünün Roma'daki monarşi hayallerine son vereceğini ve eski Cumhuriyet'in bir benzerini yeniden kuracağını umuyorlardı. Roma devlet mekanizmasının ani bir çöküşünü önlemek amacıyla, Sezar'ın yardımcısı Mark Antony [Marcus Antonius], Senato'da diktatörün tüm atamalarının yürürlükte kalmasını, ancak katillerinden hiçbirinin yargılanmamasını öngören bir anlaşmaya aracılık etti. Ne yazık ki, Julius Caesar Roma'nın alt sınıfları arasında son derece popülerdi ve bu yaşam biçimi onlar için pek cazip gelmiyordu. Potansiyel güçlerinin farkına varan Mark Antony [Marcus Antonius], onların öfkesini kullandı ve hem Sezar'ın suikastçılarına hem de ona karşı çıkan senatörlere karşı kullanmakla tehdit etti; belki de Diktatörün [Julius Caesar] izinden giderek Roma'nın yeni efendisi olmayı hedefliyordu.
Mark Antony [Marcus Antonius] Roma'da düzeni sağlamaya çalışırken, Sezar'ın evlatlık oğlu ve tek varisi olan 18 yaşındaki büyük yeğeni Gaius Octavian da [daha sonra Augustus] miras hakkını almak için Apollonia'dan Brundisium'a doğru yelken açıyordu. Başlangıçta Mark Antony [Marcus Antonius], Octavianus'u otoritesi için ciddi bir tehdit olarak görmemişti, ancak MÖ 43 yılı boyunca bunun aksini görecekti. Sezar'ın suikastçılarından biri olan Decimus Brutus [Marcus Junius Brutus Albinus], Cisalpine Galya eyaletini teslim etmeyi reddettiğinde, Mark Antony [Marcus Antonius] onu Mutina'da [başlangıçta Etrüskler tarafından yerleşim yeri olarak kullanılan şehir, daha sonra Galya Boii halkının kontrolüne geçti ve MÖ 218'de Roma Cumhuriyeti'ne dahil edilmiştir] kuşatmak için kuzeye doğru ilerledi. Ancak Octavianus, Sezar'ın varisi olarak sahip olduğu muazzam popülaritesini kullanarak bir ordu topladı ve konsüller Aulus Hirtius ve Gaius Pansa ile birlikte kuşatmayı kaldırmaya çalıştı. Mark Antony [Marcus Antonius], iki savaşta her iki konsülü de öldürmeyi başarmasına rağmen, Octavianus'un kuşatma kuvvetlerinin etrafına inşa ettirdiği sur nedeniyle sonunda geri çekilmek zorunda kalmıştır. Decimus Brutus [Marcus Junius Brutus Albinus] daha sonra kendisini kurtardığı için Octavianus'a teşekkür etti, ancak Octavianus soğuk bir şekilde yalnızca Mark Antony'ye karşı çıkmak için geldiğini, evlatlık babasının katillerine yardım etmek için gelmediğini söylemiştir.
Mark Antony'nin Mutina'daki yenilgisinin ardından Senato onu halk düşmanı ilan etti; ancak Octavianus'un, yeni konsül olarak tanınmasını sağlamak, Sezar'ın varisi olarak statüsünün tanınmasını ve suikastçılarının açıkça kınanmasını zorlamak için Roma'ya doğru ilerlediğinin farkında değildi. Octavianus [daha sonra Augustus], taleplerini bildirmek üzere MÖ 43 yılının 19 Ağustos'unda Roma'ya geldi. Senato kabul etti, ancak Mark Antony'nin hâlâ Octavianus'a karşı çıkabileceği umuduyla, daha önce Mark Antony [Marcus Antonius] aleyhinde verdiği bildiriyi alaycı bir şekilde geri çekti.
Bu umut, MÖ 43 sonbaharında ordudaki bazı unsurların ve Sezar'ın eski baş süvari subayı Marcus Lepidus'un Octavianus ile Mark Antony arasında barış sağlamak için çalışmasıyla suya düştü. Emeklerinin meyveleri, MÖ 27 Kasım 43'teki Lex Titia'nın [Roma kanunu] pasajında ortaya çıktı. Bu yasa Octavianus, Mark Antony [Marcus Antonius] ve Marcus Lepidus'u triumviri rei publicae constituendae : cumhuriyetin anayasasını yeniden tesis etmek için tek kişilik komisyon veya kısaca İkinci Üçlü Yönetim olarak kurdu. Bu durum onlara, Roma ve eyaletlerdeki diğer tüm Romalı yargıçların yetkilerini aşan geniş bir yasal yetki verdi. Cumhuriyet anayasasının yeniden kurulmasıyla görevlendirilmiş olmalarına rağmen, Roma Cumhuriyeti aslında ölmüştü ve İkinci Triumvirat [yasal olarak onaylanmış siyasi ittifak], nihayetinde MÖ 27'de Augustus'un Roma İmparatorluğu'na yol açan süreci yalnızca başlatmıştı.
Örnek antik sikke, MÖ 43 yılının Temmuz-Ağustos aylarında, gelecekte neler olacağı henüz belli değilken, Octavianus ile birlikte Cisalpine Galya'da hareket eden bir askeri darphane tarafından darb edilmiştir. Bu altın sikke, Mutina Savaşı'nın [MÖ 21 Nisan 43] Mark Antony [Marcus Antonius] için yenilgiyle sonuçlanmasının ardından, belki de Octavianus'un Roma'ya ve Senato'ya karşı yürüyüşünün arifesinde ordunun sadakatini artırmak için bir bağış olarak darb edilmiştir; Mark Antony [Marcus Antonius] o zamanlar kanun kaçağıydı ama yine de potansiyel bir tehditti ve Caesarean hizbi içindeki çatışmaları sona erdirmek için İkinci Triumvirliğin kurulması düşüncesi bile henüz aklına gelmemişti. Bu nedenle, bu altın sikke Octavianus, Mark Antony [Marcus Antonius] ve Roma için en büyük belirsizlik dönemini özetlemektedir. Bu sikke türleri, Octavianus'un emri altındaki lejyonlar arasında Julius Caesar'ın popülaritesinden yararlanarak, durumun tehlikesini ve istikrarsızlığını bir nebze olsun hafifletmeyi amaçlamaktadır.
Antik sikkenin arka yüzünde, öldürüldüğü sırada sahip olduğu unvanlarla birlikte, oldukça gerçekçi bir şekilde tasvir edilmiş Julius Caesar portresi ve C CAESAR DICT PERP PONT MAX - Gaius Caesar Dictator Perpetua Pontifex Maximus: Ömür Boyu Diktatör, En Büyük Rahip Gaius [Julius] Caesar lejantı yer alır [ölümünden sonraki tanrılaştırılması MÖ 42'de gerçekleşecekti].
Sikkenin ön yüzünde ise genç Octavianus'un portresi bulunmaktadır. Bu ilişkiyi tam olarak vurgulamak için, portreyi çevreleyen lejantta [C CAESAR COS PONT AVG - Gaius Caesar Consul Pontifex Augustus] Octavianus'un adı sadece gerçek adı ve evlat edinilmiş lakabı olan Gaius Caesar olarak geçmektedir; böylece onun yeni Caesar [Sezar] olduğu ve Diktatörün [Julius Caesar] işini devralmaya hazır olduğu açıkça belirtilmiştir.
