MS 253 yılında imparatorluğu devralan I. Valerianus [Valerian I], hemen oğlu Gallienus'u kendisiyle birlikte hüküm sürebilecek ikinci Augustus olarak atadı. Diokletianus döneminde İmparatorluğun bölünmesini önceden haber veren bir hamleyle, I. Valerianus daha sonra Gallienus'u batı eyaletlerini yönetmesi için atadı ve kendisi de Doğu'da Sasani Pers İmparatorluğu'na karşı bir sefer düzenledi. MS 254'te doğuya doğru ilerlerken, Valerian I ve Gallienus, Gotların Trakya ve kuzey Yunanistan'a ve Marcomannilerin Pannonia ve kuzey İtalya'ya yaptığı büyük istilaları püskürttüler. Bu zaferlerden dolayı baba ve oğul sırasıyla Germanicus Maximus ve Germanicus unvanlarını almışlardır. MS 255'te Vizigotlara karşı kazanılan diğer zaferler de Gallieneus'un Germen Maximus unvanını almasına neden olmuştur.
Paylaşmış olduğumuz antik sikkelerin [aureus] arka yüzündeki İmparatorların Zaferine/İki İmparatorun Zaferi [VICTORIAE AVGG-Victoriae Augustorum] olarak anılan zaferlerin, Atatürk Barajı'nın inşasının ardından sular altında kalan Samosata [Adıyaman/Samsat] antik kenti darphanesinde Valerianus'un Pers seferi hazırlığı sırasında darb edilmiş olması nedeniyle, yukarıda anılan zaferlerin bu önemli zaferler olduğu söylenebilir. Gallienus, Tuna ve Ren sınırlarındaki sorunlarla ilgilenmek üzere Batı'da kaldığından baba ve oğul arasında paylaşılabilecek hiçbir şey yoktu; ancak Valerianus I, Suriye'yi gaspçı Uranius Antoninus'tan geri aldı.
Antik sikkenin arka yüzünde görülen bir quadriga süren Victory [Nike] tasviri, Roma Cumhuriyeti'nin antik sikkelerine kadar uzanan zaferin simgesi olan eski bir Roma tipidir. Ne yazık ki, bu tip I. Valerianus ve oğlu Gallienus'un yakın tarihli askeri kayıtlarına dayanarak Perslere karşı savaş için ifade ettiği iyimserliğe rağmen, ciddi şekilde yersiz olduğu ortaya çıkmıştır. Bir dizi talihsizlik ve ciddi yenilginin ardından, MS 260 yılında I. Valerianus, Sasani kralı Shapur I tarafından canlı olarak ele geçirildi ve öldükten sonra ayak taburesi olarak kullanılmak üzere ve derisi yüzülerek içi doldurulma gibi aşağılanmalara maruz kalmıştır.
Felaketle sonuçlanan Pers seferi yaşanırken, Gallienus da kendi felaketler dizisiyle karşı karşıyaydı. MS 257'de Gallienus, oğlu ve Sezar Valerian II'yi, Ren Nehri'ni geçerek Galya'ya doğru gelen yeni Germen istilalarıyla başa çıkmak için batıya yürürken, Tuna sınırında imparatorluk otoritesini yansıtmanın bir yolu olarak Sirmium'da bıraktı. Gallienus'un dikkati dağılmışken, Valerian II gizemli koşullar altında öldü ve Pannonia valisi Ingenuus komutasındaki kuvvetleri isyana çağırdı. Ren sınırındaki sorunlar hala çözülememişken, Gallienus Ingenuus'u ezmek için Pannonia'ya geri dönmek zorunda kaldı. Ingenuus'a karşı yapılan savaş, Ren ve Tuna sınırlarını savunanlardan yoksun bıraktı ve bunun sonucunda Alemanlar, Franklar ve Juthungiler tarafından Hispania ve İtalya'ya kadar uzanan bir dizi istila başlatıldı.
Ingenuus'a karşı yapılan savaş, Ren ve Tuna sınırlarını savunanlardan yoksun bıraktı ve bunun sonucunda Alemanlar, Franklar ve Juthungiler tarafından Hispania ve İtalya'ya kadar uzanan bir dizi istila başlatıldı. Gallienus, MS 259'da, ganimetlerle dolu bir şekilde İtalya'dan çekilirken, Germen istilacıları Mediolanum'da [Milano] yenebildi. Bu umutsuz zafer bile büyük bir bedelle gelmiştir. Geri çekilen Alemanilere karşı başarılı bir ikincil harekâtın ardından ganimetlerin dağıtımı konusunda çıkan anlaşmazlık, komutan Postumus'un Augustus ünvanını talep edip kendi bağımsız Galya İmparatorluğunu kurmasının bahanesi olmuştur. Postumus'u dize getirmek için yapılan iki girişim başarısızlıkla sonuçlandı ve MS 262'de Mısır valisi Lucius Mussius Aemilianus'un önderlik ettiği bir ayaklanmanın bastırılması gerekti. Bu kaos ortamında Gotlar ve Heruliler Tuna sınırını geçip anakara Yunanistan'ın büyük bölümünü harap ettiler ve sonunda Naissus Muharebesi'nde [MS 268] yenildiler.
Daha sonra Gallienus bu sıkıntılarla meşgulken, Postumus'a karşı nöbet tutmakla görevli Mediolanum süvari komutanı Aureolus'un önderliğinde bir isyan daha yaşanmıştır. Gallienus bu yeni gaspçıya karşı harekete geçti ve MS 269'da Mediolanum'u kuşattı, ancak bu sırada generallerinin hayal kırıklığı ve kızgınlığı dayanılmaz hale gelmişti. Kuşatma sırasında İmparator, koruması olmadan çadırını terk etme hatasını yaptı ve kendi komutanları tarafından öldürüldü. I. Valerianus ve oğlu Gallienus'un paylaşmış olduğumuz antik sikke ile kutlanan zaferleri, darb edilen bu antik sikkenin kendisi kadar çok nadirdir. Altta paylaşmış olduğumuz antik sikke I. Valerianus'un oğlu Gallienus'a aittir. Üstte paylaştığımız antik sikke I. Valerianus'a aittir.
İmparator I. Valerianus'a ait detaylı bilgi ve antik sikke görselleri için Tıklayınız.
İmparator Gallienus'a ait detaylı bilgi ve antik sikke görselleri için Tıklayınız.
Paylaşmış olduğumuz antik sikkelerin [aureus] arka yüzündeki İmparatorların Zaferine/İki İmparatorun Zaferi [VICTORIAE AVGG-Victoriae Augustorum] olarak anılan zaferlerin, Atatürk Barajı'nın inşasının ardından sular altında kalan Samosata [Adıyaman/Samsat] antik kenti darphanesinde Valerianus'un Pers seferi hazırlığı sırasında darb edilmiş olması nedeniyle, yukarıda anılan zaferlerin bu önemli zaferler olduğu söylenebilir. Gallienus, Tuna ve Ren sınırlarındaki sorunlarla ilgilenmek üzere Batı'da kaldığından baba ve oğul arasında paylaşılabilecek hiçbir şey yoktu; ancak Valerianus I, Suriye'yi gaspçı Uranius Antoninus'tan geri aldı.
Antik sikkenin arka yüzünde görülen bir quadriga süren Victory [Nike] tasviri, Roma Cumhuriyeti'nin antik sikkelerine kadar uzanan zaferin simgesi olan eski bir Roma tipidir. Ne yazık ki, bu tip I. Valerianus ve oğlu Gallienus'un yakın tarihli askeri kayıtlarına dayanarak Perslere karşı savaş için ifade ettiği iyimserliğe rağmen, ciddi şekilde yersiz olduğu ortaya çıkmıştır. Bir dizi talihsizlik ve ciddi yenilginin ardından, MS 260 yılında I. Valerianus, Sasani kralı Shapur I tarafından canlı olarak ele geçirildi ve öldükten sonra ayak taburesi olarak kullanılmak üzere ve derisi yüzülerek içi doldurulma gibi aşağılanmalara maruz kalmıştır.
Felaketle sonuçlanan Pers seferi yaşanırken, Gallienus da kendi felaketler dizisiyle karşı karşıyaydı. MS 257'de Gallienus, oğlu ve Sezar Valerian II'yi, Ren Nehri'ni geçerek Galya'ya doğru gelen yeni Germen istilalarıyla başa çıkmak için batıya yürürken, Tuna sınırında imparatorluk otoritesini yansıtmanın bir yolu olarak Sirmium'da bıraktı. Gallienus'un dikkati dağılmışken, Valerian II gizemli koşullar altında öldü ve Pannonia valisi Ingenuus komutasındaki kuvvetleri isyana çağırdı. Ren sınırındaki sorunlar hala çözülememişken, Gallienus Ingenuus'u ezmek için Pannonia'ya geri dönmek zorunda kaldı. Ingenuus'a karşı yapılan savaş, Ren ve Tuna sınırlarını savunanlardan yoksun bıraktı ve bunun sonucunda Alemanlar, Franklar ve Juthungiler tarafından Hispania ve İtalya'ya kadar uzanan bir dizi istila başlatıldı.
Ingenuus'a karşı yapılan savaş, Ren ve Tuna sınırlarını savunanlardan yoksun bıraktı ve bunun sonucunda Alemanlar, Franklar ve Juthungiler tarafından Hispania ve İtalya'ya kadar uzanan bir dizi istila başlatıldı. Gallienus, MS 259'da, ganimetlerle dolu bir şekilde İtalya'dan çekilirken, Germen istilacıları Mediolanum'da [Milano] yenebildi. Bu umutsuz zafer bile büyük bir bedelle gelmiştir. Geri çekilen Alemanilere karşı başarılı bir ikincil harekâtın ardından ganimetlerin dağıtımı konusunda çıkan anlaşmazlık, komutan Postumus'un Augustus ünvanını talep edip kendi bağımsız Galya İmparatorluğunu kurmasının bahanesi olmuştur. Postumus'u dize getirmek için yapılan iki girişim başarısızlıkla sonuçlandı ve MS 262'de Mısır valisi Lucius Mussius Aemilianus'un önderlik ettiği bir ayaklanmanın bastırılması gerekti. Bu kaos ortamında Gotlar ve Heruliler Tuna sınırını geçip anakara Yunanistan'ın büyük bölümünü harap ettiler ve sonunda Naissus Muharebesi'nde [MS 268] yenildiler.
Daha sonra Gallienus bu sıkıntılarla meşgulken, Postumus'a karşı nöbet tutmakla görevli Mediolanum süvari komutanı Aureolus'un önderliğinde bir isyan daha yaşanmıştır. Gallienus bu yeni gaspçıya karşı harekete geçti ve MS 269'da Mediolanum'u kuşattı, ancak bu sırada generallerinin hayal kırıklığı ve kızgınlığı dayanılmaz hale gelmişti. Kuşatma sırasında İmparator, koruması olmadan çadırını terk etme hatasını yaptı ve kendi komutanları tarafından öldürüldü. I. Valerianus ve oğlu Gallienus'un paylaşmış olduğumuz antik sikke ile kutlanan zaferleri, darb edilen bu antik sikkenin kendisi kadar çok nadirdir. Altta paylaşmış olduğumuz antik sikke I. Valerianus'un oğlu Gallienus'a aittir. Üstte paylaştığımız antik sikke I. Valerianus'a aittir.
İmparator I. Valerianus'a ait detaylı bilgi ve antik sikke görselleri için Tıklayınız.
İmparator Gallienus'a ait detaylı bilgi ve antik sikke görselleri için Tıklayınız.
