293 yılında Tetrarşi’nin kurulmasıyla birlikte imparatorluk genelindeki sikke basımı artmaya başladı. Bunun nedenlerinden biri, imparatorluk bürokrasisinin büyüklüğünün muhtemelen iki katına çıkmış olmasıydı; ayrıca ordunun ihtiyaçları da azalmamıştı. Buna ek olarak, Diocletianus’un decennalia kutlamaları için dağıtılan bağışlar [donativa] ile yeni Sezarlar Constantius I [Büyük Konstantin'in babası] ve Galerius’un saraylarının ve muhafız birliklerinin oluşturulması için de önemli harcamalar yapılması gerekiyordu.
Tüm bu harcamalar 294 yılına kadar devam etti. Bu aureus da, Diokletianus’un para reformunu uygulamaya koyduğu sıralarda, Roma Darphanesi’nde bu yıl içerisinde basılmıştır. Batı’da ise artan harcamalar, 293 yılında Carausius’a karşı yeni bir saldırı harekâtının başlatılmasıyla daha da yükseldi. Carausius, 286’dan [veya muhtemelen 287’nin başlarından] beri Britannia’yı yöneten ve Galya’nın kuzeybatı kıyılarının büyük bölümünü kontrolü altında bulunduran, donanma komutanlığından isyancı hükümdarlığa geçen bir kişiydi.
Bütün bunlar, Trier Darphanesi’nin yaklaşık 20 yıllık bir aradan sonra 293/4 yılında yeniden üretime başlaması ve 293 yılında Iantinum’da [Meaux] geçici bir darphanenin kurulması anlamına geliyordu. Ancak yakın geçmişte yaşanan olaylar bir ölçüt olarak alınacak olursa, bu yeni girişimin başarıya ulaşacağı hiç de garanti değildi. Maximianus, Carausius’u yenilgiye uğratma konusunda daha önce iki kez başarısız olmuştu. 289 yılının ilkbaharında, isyancıya karşı harekete geçtiği sırada büyük bir deniz felaketi yaşamış; iki yıl sonra gerçekleştirdiği ikinci girişimin de engellendiği anlaşılmaktadır, ancak buna ilişkin herhangi bir ayrıntı günümüze ulaşmamıştır. Bu durum, Doğu’daki kıdemli imparator Diokletianus’a karşı nihai olarak hesap vermek zorunda olan Maximianus için büyük bir utanç kaynağıydı. Ayrıca Batı eyaletlerinin kaynakları üzerinde ağır bir yük oluşturmuş ve başka isyancı adaylarını da ayaklanmaya teşvik etme tehlikesi yaratmıştı.
Dolayısıyla, 293 yılında yeni sefer başlatıldığında başarı büyük önem taşıyordu. Maximianus, önceki yıllarda bir komutan olarak yeteneklerini kanıtlamış olan eski praefectus praetorio’su ve yeni Caesar’ı Constantius’a güveniyordu. Constantius, Ren Nehri’nin haliçlerinde Carausius’un Frank müttefiklerine karşı etkileyici her ne kadar bir ölçüde acımasız olsa da zaferler kazanmış ve Kuzey Denizi kıyılarına kadar ilerlemişti. Şimdi ise bir filonun sağladığı avantajdan yoksun olarak, Galya’daki isyancının müttefiklerini yenilgiye uğratmaya odaklanmak zorundaydı.
Sefer, büyük zorluklar ve belirsizliklerle doluydu; ancak Constantius, Carausius’un Galya’daki başlıca kalelerinden biri olan Bononia’yı [Boulogne] teslim olmaya zorladıktan sonra zafer kazandı. Constantius, bu liman kentinin girişini bir mühendislik çalışmasıyla kapattı; ancak görünüşe göre bu yapı, kentin teslim olmasından yalnızca birkaç saat sonra yükselen gelgit sularına dayanamayarak çöktü. Carausius’un kuşatma sırasında kentte bulunup kaçıp kaçmadığı ya da kuşatma boyunca Britannia’da kalıp kalmadığı bilinmemektedir. Ancak Boulogne’un kaybedilmesi ve bunun sonucunda kıtadaki diğer müttefiklerin teslim olması, Carausius’un öldürülmesine yol açtı. Carausius, halefi Allectus tarafından öldürülmüştü.
Bu seferle ilgili olarak, Maximianus’un bu aureusunun arka yüzü de dâhil olmak üzere çeşitli sikke tipleri basılmıştır. Sikkenin arka yüzündeki tasvir, Muzaffer Herakles’e adanmıştır ve burada Herakles, Lerna Hydra’sının yenilgiye uğratılmasıyla sonuçlanan ikinci görevini yerine getirirken gösterilmektedir. Verilmek istenen mesaj açıktır; zira Herakles, Maximianus ve Constantius’un mensup olduğu yönetici hanedanın koruyucu tanrısıydı. Bu nedenle, bu sikke tipinin yakın zamanda elde edilen ve yönetime ilham veren bu zaferle yaptığı gönderme gözden kaçırılmayacak kadar açıktır.
Roma İmparatoru Maximianus Herculius (MS 286–308) Sikkeleri ve Dönemi hakkında detaylı bilgi ve sikke görselleri için Tıklayınız.
Tüm bu harcamalar 294 yılına kadar devam etti. Bu aureus da, Diokletianus’un para reformunu uygulamaya koyduğu sıralarda, Roma Darphanesi’nde bu yıl içerisinde basılmıştır. Batı’da ise artan harcamalar, 293 yılında Carausius’a karşı yeni bir saldırı harekâtının başlatılmasıyla daha da yükseldi. Carausius, 286’dan [veya muhtemelen 287’nin başlarından] beri Britannia’yı yöneten ve Galya’nın kuzeybatı kıyılarının büyük bölümünü kontrolü altında bulunduran, donanma komutanlığından isyancı hükümdarlığa geçen bir kişiydi.
Bütün bunlar, Trier Darphanesi’nin yaklaşık 20 yıllık bir aradan sonra 293/4 yılında yeniden üretime başlaması ve 293 yılında Iantinum’da [Meaux] geçici bir darphanenin kurulması anlamına geliyordu. Ancak yakın geçmişte yaşanan olaylar bir ölçüt olarak alınacak olursa, bu yeni girişimin başarıya ulaşacağı hiç de garanti değildi. Maximianus, Carausius’u yenilgiye uğratma konusunda daha önce iki kez başarısız olmuştu. 289 yılının ilkbaharında, isyancıya karşı harekete geçtiği sırada büyük bir deniz felaketi yaşamış; iki yıl sonra gerçekleştirdiği ikinci girişimin de engellendiği anlaşılmaktadır, ancak buna ilişkin herhangi bir ayrıntı günümüze ulaşmamıştır. Bu durum, Doğu’daki kıdemli imparator Diokletianus’a karşı nihai olarak hesap vermek zorunda olan Maximianus için büyük bir utanç kaynağıydı. Ayrıca Batı eyaletlerinin kaynakları üzerinde ağır bir yük oluşturmuş ve başka isyancı adaylarını da ayaklanmaya teşvik etme tehlikesi yaratmıştı.
Dolayısıyla, 293 yılında yeni sefer başlatıldığında başarı büyük önem taşıyordu. Maximianus, önceki yıllarda bir komutan olarak yeteneklerini kanıtlamış olan eski praefectus praetorio’su ve yeni Caesar’ı Constantius’a güveniyordu. Constantius, Ren Nehri’nin haliçlerinde Carausius’un Frank müttefiklerine karşı etkileyici her ne kadar bir ölçüde acımasız olsa da zaferler kazanmış ve Kuzey Denizi kıyılarına kadar ilerlemişti. Şimdi ise bir filonun sağladığı avantajdan yoksun olarak, Galya’daki isyancının müttefiklerini yenilgiye uğratmaya odaklanmak zorundaydı.
Sefer, büyük zorluklar ve belirsizliklerle doluydu; ancak Constantius, Carausius’un Galya’daki başlıca kalelerinden biri olan Bononia’yı [Boulogne] teslim olmaya zorladıktan sonra zafer kazandı. Constantius, bu liman kentinin girişini bir mühendislik çalışmasıyla kapattı; ancak görünüşe göre bu yapı, kentin teslim olmasından yalnızca birkaç saat sonra yükselen gelgit sularına dayanamayarak çöktü. Carausius’un kuşatma sırasında kentte bulunup kaçıp kaçmadığı ya da kuşatma boyunca Britannia’da kalıp kalmadığı bilinmemektedir. Ancak Boulogne’un kaybedilmesi ve bunun sonucunda kıtadaki diğer müttefiklerin teslim olması, Carausius’un öldürülmesine yol açtı. Carausius, halefi Allectus tarafından öldürülmüştü.
Bu seferle ilgili olarak, Maximianus’un bu aureusunun arka yüzü de dâhil olmak üzere çeşitli sikke tipleri basılmıştır. Sikkenin arka yüzündeki tasvir, Muzaffer Herakles’e adanmıştır ve burada Herakles, Lerna Hydra’sının yenilgiye uğratılmasıyla sonuçlanan ikinci görevini yerine getirirken gösterilmektedir. Verilmek istenen mesaj açıktır; zira Herakles, Maximianus ve Constantius’un mensup olduğu yönetici hanedanın koruyucu tanrısıydı. Bu nedenle, bu sikke tipinin yakın zamanda elde edilen ve yönetime ilham veren bu zaferle yaptığı gönderme gözden kaçırılmayacak kadar açıktır.
Roma İmparatoru Maximianus Herculius (MS 286–308) Sikkeleri ve Dönemi hakkında detaylı bilgi ve sikke görselleri için Tıklayınız.
