Paylaşmış olduğumuz aureus kategorisindeki örnek altın sikke, imparator kültünü güçlendirmek ve imparatorluk ailesi ile Roma sikkelerinde tasvir edilen çok sayıda tanrı ve yarı tanrı arasındaki ilişkiyi güçlendirmek için tasarlanmış koordineli bir parasal propaganda kampanyasının bir parçasını temsil etmektedir. Antik sikke üzerindeki ikonografi, imparator Septimius Severus'un ölümünden ve Caracalla'nın kardeşi Geta'yı alçakça katletmesinden on yıl önce [MS 201], Severan ailesini burada imparatorluk yönetiminde birleşmiş olarak tasvir eder.
Hem Caracalla hem de babası Septimius Severus'un ortak Augustus olduğu bir dönemde darb edilen bu sikkenin ön yüzünde Caracalla'nın portresinin çevresinde görülen lejant [ANTONINVS PIVS AVG PON TR P IIII], Caracalla'nın resmi adı olan Marcus Aurelius Antoninus'a atıfta bulunur. Bu isim, Severan Hanedanlığı'nın kendilerinden önceki evlat edinilmiş Antoninus imparatorlarıyla kurduğu hayali bir bağ aracılığıyla iktidarını daha da meşrulaştırmak için kendisine verilmiştir. Caracalla adı Galya'ya özgü bir giysi türünden türetilmiş bir takma addır.
Özellikle MS 200/1 civarında darb edilen çoklu portre sayılarında tasvir edilen hanedan imgeleri, görünüşte erdemli bir imparatorluk ailesinden gelen güçlü bir istikrar mesajını sunmuş ve böylece imparatorluğu yönetme görevi için bir sonraki neslin yetiştirilmesiyle istikrarlı bir halefiyet potansiyeli yaratmıştır. Antik sikkelerde görülen Jugate-portrelerinde [yan yana konulmuş iki portre], Güneş ve Ay'ın karşılıklı bağımlılığı, Septimius Severus ile Julia Domna arasındaki güçlü bağı tasvir etmek için bir araç olarak kullanılırken, kalıcılık kavramını vurgular [bu durumda, prenslik ve yönettiği imparatorluk].
Septimius Severus'un ışıldayan tacı, onun Güneş'in [Sol] bir temsili olduğunu gösterir ve imparatoriçe Julia Domna'nın büstü ise, Ay'ın [Luna] bir niteliği olan hilal üzerine yerleştirilmiştir. Antik sikkenin arka yüzünde görülen CONCORDIAE AETERNAE : Ebedi Uyum lejantı, yalnızca imparatorluk ailesini ifade etmek için değil, imparatorluğun dümeninde sağlam eller olması, güvenli bir halefiyet ihtimali anlamına gelirken, aynı zamanda Septimius Severus'un [büyük ölçüde haklı] Roma'ya barış ve yenilenmiş bir altın çağ getirme iddiasını da yansıtmaktadır.
Genel halk arasında istikrarlı bir imparatorluk ailesinin istikrarlı bir toprak sahibi olmaya elverişli olduğuna dair içten bir inanç vardı ve bu güvence, Roma kolektif ruhunun bir diğer önemli unsuru olan Roma ve imparatorluğunun ebedi olduğu fikriyle mükemmel bir şekilde örtüşüyordu. Bu kavram, Roma kültüründe derin bir etki bırakmış olan Aeneid gibi edebiyatta sıkça yer almaktadır.
İmparator Septimius Severus'un oğulları Caracalla ve Geta ise, Septimius Severus'un memleketi Lepcis Magna'nın [ayrıca Leptis olarak da yazılır] koruyucu tanrılarıyla ilişkilendiriliyordu. Onlar için, Fenike tanrıları Şadaphra ve Melqart [sırasıyla Liber Pater veya Bacchus ve Herkül ile özdeşleştirilen] genç prenslerin koruyucu tanrıları olarak anılırdı. Nitekim, Caracalla adına darb edilen taşra sikkelerinde Herkül figürleri baskınken, kardeşi Geta'nın sikkelerinde ise Liber veya Bacchus figürleri sıklıkla görülür. Bu iki tanrının imparator Septimius Severus için kişisel düzeyde önemli olduğu da açıktır, çünkü bunlar açıkça rejiminin koruyucu tanrıları olarak hizmet etmişlerdir, saltanatı sırasında basılan diğer birkaç sikkede ve oğullarının adına eyalet sikkelerinde yer almışlardır. Ayrıca, imparatoriçe Julia Domna'nın tek adına darb edilen antik sikkeler onu Juno, Diana, Venüs ve Kibele gibi tanrılarla aynı kefeye koyar.
Hem Caracalla hem de babası Septimius Severus'un ortak Augustus olduğu bir dönemde darb edilen bu sikkenin ön yüzünde Caracalla'nın portresinin çevresinde görülen lejant [ANTONINVS PIVS AVG PON TR P IIII], Caracalla'nın resmi adı olan Marcus Aurelius Antoninus'a atıfta bulunur. Bu isim, Severan Hanedanlığı'nın kendilerinden önceki evlat edinilmiş Antoninus imparatorlarıyla kurduğu hayali bir bağ aracılığıyla iktidarını daha da meşrulaştırmak için kendisine verilmiştir. Caracalla adı Galya'ya özgü bir giysi türünden türetilmiş bir takma addır.
Özellikle MS 200/1 civarında darb edilen çoklu portre sayılarında tasvir edilen hanedan imgeleri, görünüşte erdemli bir imparatorluk ailesinden gelen güçlü bir istikrar mesajını sunmuş ve böylece imparatorluğu yönetme görevi için bir sonraki neslin yetiştirilmesiyle istikrarlı bir halefiyet potansiyeli yaratmıştır. Antik sikkelerde görülen Jugate-portrelerinde [yan yana konulmuş iki portre], Güneş ve Ay'ın karşılıklı bağımlılığı, Septimius Severus ile Julia Domna arasındaki güçlü bağı tasvir etmek için bir araç olarak kullanılırken, kalıcılık kavramını vurgular [bu durumda, prenslik ve yönettiği imparatorluk].
Septimius Severus'un ışıldayan tacı, onun Güneş'in [Sol] bir temsili olduğunu gösterir ve imparatoriçe Julia Domna'nın büstü ise, Ay'ın [Luna] bir niteliği olan hilal üzerine yerleştirilmiştir. Antik sikkenin arka yüzünde görülen CONCORDIAE AETERNAE : Ebedi Uyum lejantı, yalnızca imparatorluk ailesini ifade etmek için değil, imparatorluğun dümeninde sağlam eller olması, güvenli bir halefiyet ihtimali anlamına gelirken, aynı zamanda Septimius Severus'un [büyük ölçüde haklı] Roma'ya barış ve yenilenmiş bir altın çağ getirme iddiasını da yansıtmaktadır.
Genel halk arasında istikrarlı bir imparatorluk ailesinin istikrarlı bir toprak sahibi olmaya elverişli olduğuna dair içten bir inanç vardı ve bu güvence, Roma kolektif ruhunun bir diğer önemli unsuru olan Roma ve imparatorluğunun ebedi olduğu fikriyle mükemmel bir şekilde örtüşüyordu. Bu kavram, Roma kültüründe derin bir etki bırakmış olan Aeneid gibi edebiyatta sıkça yer almaktadır.
İmparator Septimius Severus'un oğulları Caracalla ve Geta ise, Septimius Severus'un memleketi Lepcis Magna'nın [ayrıca Leptis olarak da yazılır] koruyucu tanrılarıyla ilişkilendiriliyordu. Onlar için, Fenike tanrıları Şadaphra ve Melqart [sırasıyla Liber Pater veya Bacchus ve Herkül ile özdeşleştirilen] genç prenslerin koruyucu tanrıları olarak anılırdı. Nitekim, Caracalla adına darb edilen taşra sikkelerinde Herkül figürleri baskınken, kardeşi Geta'nın sikkelerinde ise Liber veya Bacchus figürleri sıklıkla görülür. Bu iki tanrının imparator Septimius Severus için kişisel düzeyde önemli olduğu da açıktır, çünkü bunlar açıkça rejiminin koruyucu tanrıları olarak hizmet etmişlerdir, saltanatı sırasında basılan diğer birkaç sikkede ve oğullarının adına eyalet sikkelerinde yer almışlardır. Ayrıca, imparatoriçe Julia Domna'nın tek adına darb edilen antik sikkeler onu Juno, Diana, Venüs ve Kibele gibi tanrılarla aynı kefeye koyar.
