Antik Sikkeler Hakkında Makaleler

Paylaşmış olduğumuz dikkat çekici aureus kategorisindeki örnek altın sikke, Hadrianus'un Trajan tarafından tartışmalı bir şekilde evlat edinilmesini duyurmak için darb edilmiştir. Trajan daha önce Hadrianus'u büyük yeğeni Vibia Sabina ile evlendirmiş, onu Cursus Honorum [görevler dizisi] boyunca ilerletmiş ve ara sıra onu halefi olarak adlandıracağı izlenimini vermiş olsa da, bunu gerçekten yapmaktan her zaman kaçınmıştır. Hadrianus, Trajan'ın amaçlanan halefi olarak resmen kabul edilmesi ancak ölüm döşeğinde gerçekleşmiştir, ancak Hadrianus kabul edildiğinde Trajan'ın hala hayatta olup olmadığı konusunda çok fazla soru işareti kalmıştır. Cursus Honorum: Quaestor'dan konsül'e kadar uzanan Roma kamu makamlarının hiyerarşisiydi...

Asklepios'un acıya son veren elçisi Telesphoros Telesphoros'un [ΤΕΛΕΣΦΟΡΟΣ : Tamamlayan] Pergamon antik kentinde Asklepios'un bölgesinde kendi tapınağı Telesphorion [Telesphorium] vardı. Ayrıca Epidauros'taki Asklepios kutsal alanında şifa tanrılarından biri olarak tanınıyordu. Telesphoros'un adı aynı zamanda Akesis'ti ve bu nedenle onun dişi karşılığı küçük tanrıça Akeso'ydu. Telesphoros genellikle Asklepios ve kızı Hygieia ile birlikte, şifa tanrılarından oluşan bir üçlü oluşturarak tasvir edilir. Asklepios ilk tedaviyi sağlarken ve Hygieia sağlık ve esenliği korurken, Telesphoros hastalıktan sonra normal hayata son dönüşü [veya ölümü] temsil ediyordu. Telesphorus her zaman kol ve bacakları görünmeyen, kapüşonlu [Frigya şapkası]...

Marcus Vipsanius Agrippa ve Augustus çocukluklarında tanışmışlardır; ancak ilişkileri MÖ 44'te Sezar'ın suikaste uğramasının ardından, Agrippa'nın pleblerin tribünü seçilmesi ve Filipi Muharebesi'nde Octavian ve Mark Antony ile birlikte askeri komutan olarak görev yapmasıyla pekişmiştir. Sonraki yıllarda, Kentsel Vali, Transalpine Galya Valisi, Konsül ve Aedile Kureli olarak siyasi sistemde hızla yükseldi ve MÖ 31'deki belirleyici Aktium Muharebesi'nde Octavian'ın filosuna komuta etti. Ardından Octavian Roma imparatorluğunun tek hükümdarı oldu ve Augustus unvanını aldı. Virgil, çatışmanın dramatik bir resmini çizer: Gururlu savaş ayrıcalığıyla öne çıkan, rüzgârların ve tanrıların gözdesi olan Agrippa, gemilerden oluşan yüksek bir...

Yunanistan'ın İlk Adamı General Epaminondas Thebes antik kentinde doğan Epaminondas [ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ], antik dünyanın en ünlü askeri liderlerinden ve devlet adamlarından biri olup, Spartalıları yenerek Yunanistan'da Thebai Hegemonyası dönemini başlatmıştır. MÖ 362'de Mantineia savaş meydanında erken ölümü, gelecek vaat eden kariyerini yarıda kesmiştir. Epaminondas kalıcı bir iz bırakmış, başta Xenophon, Cicero ve Montaigne olmak üzere pek çok kişi onun hakkında yazmıştır. Pausanias sayesinde bir zamanlar Epaminondas'ın mezarını süsleyen şiiri biliyoruz [Pausanias, Description of Greece, Vol.4,p.239]: Benim tavsiyelerimle Sparta ihtişamından mahrum bırakıldı. Ve kutsal Messene sonunda çocuklarına kavuştu. Thebes'in kolları...

Başlangıçta bir ev ruhu olan Vesta, daha sonra antik Roma'nın ocak tanrıçası olarak kişileştirildi ve Yunan eşdeğeri Hestia'nın statüsüne kavuştu. Vesta'nın kutsal ateşi, görev süreleri boyunca [genellikle 6-10 yaşlarından başlayarak 30 yıl] bekarlığa yemin eden ve Vesta Bakireleri olarak bilinen dört veya altı rahibe tarafından bakılıyordu. Bu kadınların Vesta'nın kutsal ateşinin asla sönmemesini sağlamak gibi son derece önemli bir görevi vardı, çünkü sönerse bu Roma şehri için bir yıkım alameti olurdu. Belki de ironik bir şekilde, tapınak yangında yok oldu ve daha sonra, imparator Nero'nun kendisi tarafından başlatıldığı iddia edilen MS 64'teki büyük yangından sonra da dahil olmak üzere birçok kez yeniden inşa edildi. Bu önemli...

İç Savaş MS 68-69 - Vitellius'un Galya ve Ren Vadisi'ndeki Kuvvetleri Nero'nun saltanatının son dönemlerindeki iç savaşlar, MS 68 yılı Mart ayında Gallia Lugdunensis valisi Gaius Julius Vindex'in isyanıyla başladı ve hemen ardından Roma Kuzey Afrika'sındaki elçi Lucius Clodius Macer isyan etti. Gaius Julius Vindex, o zamanlar Hispania Tarraconensis valisi olan Servius Sulpicius Galba'ya isyana liderlik etmesi için başvurdu. Galba kabul etti ve Nisan ayında Carthago Nova'da İspanyol lejyonları tarafından imparatorluğa yükseltildi. Galba'nın Roma İmparatoru olarak büyük özlemleri liderliği yedi aydan az sürdüğü için hiçbir zaman meyve vermedi. Galba, arkasında kalıcı bir miras bırakmaktan ziyade, Roma tarihinde dört imparatorun MS 69...

Serapis veya Sarapis, Helenistik Yunan ve Mısır dini inançlarını birleştiren senkretik bir tanrıydı. Adı Mısır kökenlidir ve yeraltı dünyasının Mısır tanrısı Ausar [Yunanca, Osiris] ile Ptah tanrısının bir tezahürü olan Hapi'nin [Yunanca, Apis] bir sentezinden türemiştir. Ptolemaios Krallığı döneminde Zeus-Serapis, baş koruyucu tanrı ve kraliyet tarafından desteklenen bir tarikatın konusu haline geldi; bu tarikatın öbür dünyaya vurgu yapması, Serapis'e tapınmayı en popüler gizem tarikatlarından biri haline getirmiştir. Serapis'in başlıca bileşenleri boğa tanrısı Apis ve yeraltı tanrısı Osiris'tir. Bu tanrıların adları birleştirilerek yeni tanrının adı ortaya çıkarıldı: Mısır kültünde öbür dünya, diriliş ve doğurganlıkla...

Sextus Pompey, babası Gnaeus Pompeius Magnus'un [Büyük Pompey] Roma'nın önde gelen generali olarak yükselişi sırasında reşit oldu. Babası Büyük Pompey'in MÖ 48 yılının Ağustos ayında Farsalus'ta Julius Sezar tarafından yenilmesi ve aynı yılın ilerleyen zamanlarında Mısır'da haince öldürülmesinden sonra genç Sextus Pompey, İspanya'da Sezar'a karşı Pompeius direnişine katıldı. Sezar'ın 15 Mart MÖ 44 yılında suikasta uğraması, senatonun kontrolünün kısa bir süreliğine canlanmasına yol açtı ve bu sırada Sextus Pompey, Güney Galya'daki Massalia'ya [Marsilya] taşındı. Sezar'ın ölümünün ardından MÖ 43 yılının Nisan ayında Senato Sextus Pompey'i Roma filosunun komutanı olarak atadı ve Sextus'a Praefectus Classis Et Orae Maritimae : Filo ve...

Belirsiz Lidya Bölgesi - Lidyalı gaspçı Ifes MÖ 450/425-400 Helenistik ve Roma dönemlerinde Küçük Asya'da [Türkiye] çok sayıda Yunan sikkesi darb edilmiş olması, Yunanlıların bu dağlık topraklara özgü olmadıklarını ve Büyük İskender'den önceki dönemde çoğunlukla kıyı ovalarına yerleştiklerini unutmayı kolaylaştırır [Platon'un meşhur sözü; Bir göletin etrafındaki kurbağalar gibi]. Bu zamandan itibaren kendi dilleri olan çok sayıda başka halk da kanıtlanmıştır, bunlar arasında Lidyalılar, Frigyalılar, Pisidialılar, Karyalılar, Likyalılar, Sideliler ve Kilikyalılar sayılabilir. Bunlardan, MÖ 6. ila 4. yüzyıllarda yerel lejantlarla kendi sikkelerin darb eden en dikkat çekici olanlar Lidyalılar, Karyalılar, Likyalılar ve Sidelilerdir...