Antik Sikkeler Hakkında Makaleler

Başlangıçta bir ev ruhu olan Vesta, daha sonra antik Roma'nın ocak tanrıçası olarak kişileştirildi ve Yunan eşdeğeri Hestia'nın statüsüne kavuştu. Vesta'nın kutsal ateşi, görev süreleri boyunca [genellikle 6-10 yaşlarından başlayarak 30 yıl] bekarlığa yemin eden ve Vesta Bakireleri olarak bilinen dört veya altı rahibe tarafından bakılıyordu. Bu kadınların Vesta'nın kutsal ateşinin asla sönmemesini sağlamak gibi son derece önemli bir görevi vardı, çünkü sönerse bu Roma şehri için bir yıkım alameti olurdu. Belki de ironik bir şekilde, tapınak yangında yok oldu ve daha sonra, imparator Nero'nun kendisi tarafından başlatıldığı iddia edilen MS 64'teki büyük yangından sonra da dahil olmak üzere birçok kez yeniden inşa edildi. Bu önemli...

İç Savaş MS 68-69 - Vitellius'un Galya ve Ren Vadisi'ndeki Kuvvetleri Nero'nun saltanatının son dönemlerindeki iç savaşlar, MS 68 yılı Mart ayında Gallia Lugdunensis valisi Gaius Julius Vindex'in isyanıyla başladı ve hemen ardından Roma Kuzey Afrika'sındaki elçi Lucius Clodius Macer isyan etti. Gaius Julius Vindex, o zamanlar Hispania Tarraconensis valisi olan Servius Sulpicius Galba'ya isyana liderlik etmesi için başvurdu. Galba kabul etti ve Nisan ayında Carthago Nova'da İspanyol lejyonları tarafından imparatorluğa yükseltildi. Galba'nın Roma İmparatoru olarak büyük özlemleri liderliği yedi aydan az sürdüğü için hiçbir zaman meyve vermedi. Galba, arkasında kalıcı bir miras bırakmaktan ziyade, Roma tarihinde dört imparatorun MS 69...

Serapis veya Sarapis, Helenistik Yunan ve Mısır dini inançlarını birleştiren senkretik bir tanrıydı. Adı Mısır kökenlidir ve yeraltı dünyasının Mısır tanrısı Ausar [Yunanca, Osiris] ile Ptah tanrısının bir tezahürü olan Hapi'nin [Yunanca, Apis] bir sentezinden türemiştir. Ptolemaios Krallığı döneminde Zeus-Serapis, baş koruyucu tanrı ve kraliyet tarafından desteklenen bir tarikatın konusu haline geldi; bu tarikatın öbür dünyaya vurgu yapması, Serapis'e tapınmayı en popüler gizem tarikatlarından biri haline getirmiştir. Serapis'in başlıca bileşenleri boğa tanrısı Apis ve yeraltı tanrısı Osiris'tir. Bu tanrıların adları birleştirilerek yeni tanrının adı ortaya çıkarıldı: Mısır kültünde öbür dünya, diriliş ve doğurganlıkla...

Sextus Pompey, babası Gnaeus Pompeius Magnus'un [Büyük Pompey] Roma'nın önde gelen generali olarak yükselişi sırasında reşit oldu. Babası Büyük Pompey'in MÖ 48 yılının Ağustos ayında Farsalus'ta Julius Sezar tarafından yenilmesi ve aynı yılın ilerleyen zamanlarında Mısır'da haince öldürülmesinden sonra genç Sextus Pompey, İspanya'da Sezar'a karşı Pompeius direnişine katıldı. Sezar'ın 15 Mart MÖ 44 yılında suikasta uğraması, senatonun kontrolünün kısa bir süreliğine canlanmasına yol açtı ve bu sırada Sextus Pompey, Güney Galya'daki Massalia'ya [Marsilya] taşındı. Sezar'ın ölümünün ardından MÖ 43 yılının Nisan ayında Senato Sextus Pompey'i Roma filosunun komutanı olarak atadı ve Sextus'a Praefectus Classis Et Orae Maritimae : Filo ve...

Belirsiz Lidya Bölgesi - Lidyalı gaspçı Ifes MÖ 450/425-400 Helenistik ve Roma dönemlerinde Küçük Asya'da [Türkiye] çok sayıda Yunan sikkesi darb edilmiş olması, Yunanlıların bu dağlık topraklara özgü olmadıklarını ve Büyük İskender'den önceki dönemde çoğunlukla kıyı ovalarına yerleştiklerini unutmayı kolaylaştırır [Platon'un meşhur sözü; Bir göletin etrafındaki kurbağalar gibi]. Bu zamandan itibaren kendi dilleri olan çok sayıda başka halk da kanıtlanmıştır, bunlar arasında Lidyalılar, Frigyalılar, Pisidialılar, Karyalılar, Likyalılar, Sideliler ve Kilikyalılar sayılabilir. Bunlardan, MÖ 6. ila 4. yüzyıllarda yerel lejantlarla kendi sikkelerin darb eden en dikkat çekici olanlar Lidyalılar, Karyalılar, Likyalılar ve Sidelilerdir...

Dardanos Satrabı Zenis Ve Mania Yunan şehir komutanları Zenis ve eşi Mania, Pharnabazos'un satrapları olarak adlandırıldı [Xenophon, 3.1.10-12]. Zenis ve eşi Mania, Aeolis'teki Yunan satrapları, Dascylium'un Pers satrapı Pharnabazos'a asker ve haraç sağlıyordu [3.1.10-13,26]. Bu Aeolis, gerçekten de Pharnabazos'a aitti; fakat Dardanoslu Zenis [Pers satrapı Pharnabazos'un alt satrabı], yaşadığı süre boyunca Pharnabazos adına bu toprakların satraplığını yapmıştı; Zenis hastalanıp öldüğünde ve Pharnabazos satraplığı başka birine vermeye hazırlanırken [Xenophon ΣΑΤΡΑΠΕΙA:Satrapeia ismini kullanır] kendiside bir Dardanoslu olan Zenis'in eşi Mania büyük bir maiyetle birlikte Pharnabazos'a vermek ve cariyelerinin ve Pharnabazos'un...

Daphne, Apollon hakkındaki çeşitli mitlere karışmış güzel bir bakireydi. Arkadia'daki Ladon nehrinin veya Teselya'daki Peneios'un [Peneus] bir Naiad-nymph'iydi [su perisi]. Tanrı Apollon tarafından seviliyordu ve Apollon onu, bitkin düşene ve yardım için Gaia'ya bağırana kadar takip etti. Sonunda Daphne, Apollon'un kutsal bitkisi olarak benimseyeceği bir defne ağacına dönüştü. Apollon, Peneus nehrinin kızı olan bakire Daphne'yi takip ederken, Terra'dan [Dünya : Gaia] koruma için yalvardı, Terra onu kabul etti ve onu bir defne ağacına dönüştürdü. Apollon bir dalını kırdı ve başına koydu [Hyginus, Fabulae 203]. Bir defne tacının Pythian [her dört yılda bir Delphi'deki mabedinde Apollon'un onuruna düzenlen oyunlar] zaferinin ödülü...

Troyalıların efendisi olan Tros'un da kusursuz üç oğlu oldu, Ilos ve Assarakos ve ölümlüler soyunun en güzeli olan tanrısal Ganymedes [Ganymede] ve bu yüzden tanrılar onu kendilerine aldılar, güzelliği uğruna Zeus'un şarap dağıtıcısı olsun diye, böylece ölümsüzler arasına girsin diye [Homer, Iliad 20. 232]. Ve Dardanos'un [Dardanus] çocuğu [yani onun soyundan gelen], Frigya prensi Ganymedes, Zeus'un yatağının gözdesi, altın dolu kaseyi [tanrıların katıldığı Peleus ve Thetis'in düğününde] derinlere daldırdı ve şarap sunuları için kadehleri doldurdu [Euripides, Iphigenia at Aulis 1051]. Truva çobanı Ganymedes [ΓΑΝΥΜHΔΗΣ], Truva'nın kurucusu Tros'un [Laomedon] veya Truva kralı Priam'ın babası Laomedon'un oğluydu. Onu gören ve güzelliğine...

Cassius Dio, MÖ 29'da Octavianus'un [Augustus] Bitinya'nın en önemli iki şehri olan Nikaia [Bursa/İznik] ve Nikomedia'ya [İzmit] farklı onurlar verdiğini bildirir. Nikaia'ya [Bursa/İznik] Roma ve Divus Julius Caesar için bir tapınak inşa etme izni verilirken, Nikomedia'ya [İzmit] ise Roma ve yaşayan Sezar, yani Octavianus'un [Augustus] kendisi için bir kutsal alan verilmiştir [Cass. Dio. 51.20.6-7]. Bu durum, özellikle Bursalı altın ağızlı hatip Dion Chrysostomos'un [ΔΙΩΝ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ MS 40-115] konuşmalarından itibaren iki şehir arasında belirgin bir hiyerarşinin varlığını ve rekabetin dillere destan olduğunu göstermektedir. Zira şüphesiz imparatorluğun mevcut imparatoru için bir tapınak inşa edilmesi kutsal bir yapı inşa etmekten...